“Tak skończyła się czarowna wiosna i lato 1889 roku. Paryżanie przyzwyczaili się do do widoku cudzoziemców i wieży Eiffla, mieszkańcy Montmartre do do czerwonych skrzydeł “Moulin Rouge”. W październiku turyści zaczęli odpływać do domu. W miesiąc później wystawa zamknęła swoje podwoje. Zaczarowane miasto na Champs de Mars znikło wraz z zapowiedzią pierwszych śniegów. Hordy kolorowych dzikusów zaokrętowano i wysłano na wyspy, do pustyń i dżungli. Jedynie wieża Eiffla została, niby wystraszona żyrafa, którą zapomniał zabrać ze sobą odjeżdżający cyrk. Paryż odzyskał swoje zwykłe oblicze.”
P. La Mure “Moulin Rouge”
„Czysty duch nie może miec początku ani końca i nigdy też nie ulega żadnym przeistoczeniom. Upadek aniołów jest więc absurdem. Chcę powiedziec, że nie ma on sensu o tyle, o ile przywodzi na myśl filmy puszczone wspak. Diabeł, pod pewnym względem, ujawnia słabe strony Boga. Bez diabła Bóg byłby nieludzki.”
Jean Cocteau “Opium. Dziennik kuracji odwykowej.”
